« اذا كان الزّمان زمان سوء * فكان النّاس امثال الذّئاب فكن كلبا على من كان ذئبا * فانّ الذّئب يدفع بالكلاب » « 37 » و نيز وارد است كه نگاه دارندهء ايمان در آخر الزّمان ، مثل نگاه دارندهء آتش در دست است كه : « المؤمن في آخر الزّمان كقابض الجمر » « 38 » . و حضرت امام ( ع ) اشاره مىفرمايد به آنچه ذكر كرده شد بعبارات جامعهء مجمله ؛ مىفرمايد : حسن معاشرت با خلق خدا بدون معصيت ، از مزيدهاى فضل الهى است ؛ زيرا كه ايمان و سعادت اگر در مرد بر كمال است مورث حسن معاشرت است ، و هرگاه به مرتبهء كمال نرسيده است بايد خلوت گزيند از خلق تا در سوء معاشرت و معاصى نيفتد ؛ اين است كه رهبانيّت كه ترك اهل و عيال و زن و فرزند و مال است در امّت حضرت عيسى ( ع ) متداول بود كه : . . . بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً « 39 » ، و در امّت حضرت خاتم الانبياء ( ص ) منسوخ است كه : « لا رهبانيّة فى الاسلام » « 40 » ؛ و اين دليل است بر كمال ايمان امّت ؛ زيرا كه طريقهء حضرت رسول ( ص ) بسبب كمال آن حضرت ، خلوت در انجمن است و لهذا طلّاب و سلّاك الهى در بدايت حال كه وسعت باطن و كمال حاصل نكرده‌اند طالب خلوت و عزلت‌اند و به حال ايشان اصلح است ، پس از رياضت و تحصيل كمال ، ترك خلوت مىگويند و معاشرت مىنمايند . و انسان كامل آنست كه در ميان خلق باشد ، و با حقّ تعالى باشد و خلاف رضاى او نكند و غافل نشود از حقّ تعالى . از بزرگى پرسيدند از رياضت ، فرمود : رياضت زنانه

--> ( 37 ) - چون روزگار روزگارى زشت و ناهنجار شود در چنين روزگار مردم همچون گرگ‌ها خواهند بود بنابراين تو همچون سگى درنده با گرگها مقابله كن ؛ زيرا كه حملهء گرگ بوسيلهء سگ دفع خواهد شد . ( 38 ) - حالت مؤمن در آخر الزّمان همچون كسى است كه پاره‌اى از آتش در دست گرفته باشد ، ( 39 ) - . . اينكه از آنها ( امّت عيسى ) گروهى كشيش و رهبان‌اند . . : سورهء 5 آيهء 82 ( 40 ) - در اسلام گوشه‌نشينى نيست .